...................................................................................................
Nothing I can Say
...................................................................................................
ครั้งแรก ....
ในชิวิตคนเราคงมีอยู่หลายครั้งที่เราทำอะไรเป็นครั้งแรก
ยังจำความรู้สึกเหล่านั้นได้กันหรือไม่ ????
รู้สึกตื่นเต้น ... โอ๊ยย ชั้นจะได้ทำอะไรที่แตกต่างจากเดิมแล้ว
รู้สึกกังวล ... โอ๊ยย ชั้นจะทำมันได้ป่าววะเนี่ย
รู้สึกว่าอยากให้ช่วงเวลานั้นมาถึงเร็วๆ และรู้สึกอย่างให้ช่วงเวลานั้นผ่านไปเร็วๆเช่นกัน
ไม่รู้ว่าที่พูดไปข้างบน มันเกี่ยวอะไรกับสิ่งที่จะพูดต่อไปนี้
สิ่งที่เราต้องการจะบอก ....
"นี่เป็นครั้งแรก ... ที่ได้มีบล็อกเป็นของตัวเอง"
รู้สึกยังไงน่ะหรอ ... ไม่ตื่นเต้น และไม่กังวล
แต่แค่รู้สึกว่า "กุอยากทำแล้ว...จะได้ไม๊" แค่นั้นเอง
-------------------------------------------------------------------------------------
ไหน ไหน ก็พูดถึงครั้งแรกแล้ว ขอต่อหน่อยละกัน :)
ยังจำครั้งแรกที่ลืมตาขึ้นมาดูโลกได้ไม๊
คงไม่สินะ...เพราะตอนนั้นเรายังไม่รู้เลยว่าเราเป็นใคร
รู้เพียงแค่ว่า...มันเป็นครั้งแรกของชีวิตที่ได้หายใจและรับรู้ว่ามีใครต่อใครมากมายรายล้อมตัวเรา
(พ่อ แม่ พี่ หมอ พยายาล ฯลฯ)
แล้วยังจำครั้งแรกที่เราพูดได้หรือเปล่า
เราพูดคำว่าอะไรกันนะ...???
ส่วนเราน่ะหรอคงเป็นคำว่า มำมำ มั้ง 555+
ตะกละแต่เด็กกันเลยทีเดียว -"-
แล้วยังจำครั้งแรกที่เราตั้งไข่แล้วก้าวเท้าเล็กๆสองข้างของเราเดินได้หรือเปล่า
เราคิดว่ามันคงเป็นช่วงเวลาที่มหัศจรรย์ที่สุดที่รู้ว่าตัวเอง ยืนได้บนขาของตัวเอง
อย่างน้อยก็รู้ว่าเราเดินได้ อ่ะนะ
แล้วครั้งแรกที่เราต้องไปโรงเรียนอนุบาลล่ะ จำได้หรือเปล่า
สำหรับหลายๆคนมันคงเป็นความกังวล กลัว...
เพราะเราต้องไปในที่ที่ไม่รู้จัก ไม่คุ้นเคย
รวมไปถึง ไปเจอใครก็ไม่รู้ที่บางทีก็ไม่ชอบขี้หน้ามันเพียงแค่มันเดินผ่าน ฮ่า ฮ่า
แต่สำหรับบางคนมันกลายเป็นความตื่นเต้น
ตื่นเต้นที่จะได้เข้าไปอยู่ในที่ใหม่ ทำสิ่งใหม่ เจอใครใหม่ๆ
แต่มันก็ยากสำหรับเด็กอายุสามขวบมากพอดูเลยนะ
ที่ต้องไปทำอะไรในที่ที่ตัวเองไม่คุ้นเคย
เรายังคงสงสัยอยู่จนถึงวินาทีนี้ว่า
ทำไมเวลาเด็กเด็กไปโรงเรียนเป็นครั้งแรกต้องร้องไห้ :) ก็เราไม่เคยเป็นนี่นา
เพราะจำได้แค่ว่าพอถึงโรงเรียน เปิดประตูรถลง ก็วิ่งเข้าโรงเรียนลืมไปแล้วว่ามีพ่อมีแม่ ฮ่า ฮ่า
แล้วยังจำครั้งแรกของการที่คุณเริ่มเป็นเพื่อนกับใครซักคนได้ไม๊
คุณรู้สึกยังงัยหรอ...เมื่อมีคนมาคุยและมาเล่นกับคุณ
แล้วคุณยังได้จำได้หรือไม่ว่าใครเป็นเพื่อนคนแรกในชีวิตของคุณ???
คงลืมกันไปแล้วล่ะสิ ... สำหรับเราเองก็ด้วย -"-
เราเคยพยายามนึกถึงคนคนนั้นนะ
พยายามนึกถึงคนแปลกหน้าที่คุยกันเป็นครั้งแรกและคนแรก
แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก...เป็นบ้างไม๊
เราว่าเค้าเป็นคนที่สำคัญมากสำหรับชีวิตของเราคนนึงเลยนะ
แต่น่าเสียดาย...ที่เรากลับลืมเค้าไปซะสนิท
จะว่าไป...มันมีอีกหลายครั้งแรกเลยนะ ไม่ว่าจะเป็น
ครั้งแรกของการเขียนหนังสือได้
ครั้งแรกของการอ่านหนังสืออก
ครั้งแรกของการใส่ชุดนักเรียน
ครั้งแรกของการใส่ถุงเท้าเอง
ครั้งแรกของการกินข้าวเอง
ครั้งแรกของการกินนมจากล่อง
ครั้งแรกของการเล่นกีฬา
ครั้งแรกที่ต้องออกไปแสดงบนเวทีต่อหน้าคนแปลกหน้าเปนสิบ
ครั้งแรกของการสอบ (จำได้ว่ายากชิ๊บเป๋ง)
ครั้งแรกของการปั่นจักรยานสี่ล้อ สามล้อ และ สองล้อ
ครั้งแรกของการกลับบ้านด้วยตัวเอง
ครั้งแรก ของครั้งแรก ของครั้งแรกของหลายหลายครั้ง ....
ชีวิตเรามันเกี่ยวข้องกับครั้งแรกอยู่เสมอ
แต่สิ่งที่เราคิดและให้ความสำคัญมากที่สุดคือ
ไม่ว่าจะเป็นครั้งที่เท่าไหร่ของชีวิต
ขอให้รู้สึว่าเป็นครั้งแรกของชีวิตเสมอ
เพราะอะไรนะหรอ
สังเกตสิ...อะไรก็ตามที่เราทำครั้งแรก เรามักจะทุ่มเททำมันจนสุดกำลัง
เพราะกลัวความผิดพลาด หรือเพราะตื่นเต้น กระปรี้กระเปร่าที่จะได้ทำอะไรใหม่ๆ
เพราะฉะนั้นสำหรับเรา
ครั้งแรก จึงเป็นสิ่งที่สำคัญเสมอเพราะมันเป็นสิ่งที่ทำให้รู้ว่าครั้งต่อต่อไปเราควรจะทำให้ดีกว่าครั้งแรก
แต่อย่างที่บอกไปล่ะ
ทำทุกๆอย่างในชีวิตให้เหมือนกับเป็นครั้งแรกที่ได้ทำมัน :)
เพราะต่อให้ผิดพลาด เราจะได้รู้ว่าอย่างน้อย กุก็เต็มที่แล้ววะ
:. ครั้งแรกของการเขียนบล็อก
จึงเขียนซะเต็มที่กันเลยทีเดียว
(รู้อยู่นะ...ว่าไม่มีคนอ่าน แต่อยากเขียนอ่ะ อ่านหน่อยละกัน :p)
edit @ 22 Oct 2009 00:49:53 by DarLink
